مولوی، یکی از بزرگ‌ترین شاعران و عارفان ایران است. نام این شاعر بزرگ و معروف، محمّد، و لقب او، جلال‌الدین است. بعضی هم مولوی را به نام «مولانا» یا «ملّای روم» می‌شناسند. مولوی در سال ۶۰۴ هجری قمری در شهر بلخ به دنیا آمد. در آن زمان، بلخ، یکی از شهرهای خراسان بزرگ و جزو کشور ایران بود.

قصّه‌هایی که در این کتاب جمع شده، همه از کتاب مثنوی است. مثنوی، یکی از شاه‌کارهای شعر و ادبیّات فارسی است و قصّه‌ها و حکایت‌های زیادی در آن آمده است. ما برای آشنایی شما با این کتاب بزرگ، بعضی از قصّه‌های آن را انتخاب کرده‌ایم و از شعر به زبان ساده برگردانده‌ایم تا شما راحت‌تر آن را بخوانید و معنی آن‌ها را بهتر بفهمید.
بسیاری از محققان مثنوی را كتاب زندگی میدانند.

شعرها و حكایتهای فلسفی و عرفانی مثنوی مولوی به خواننده این فرصت را میدهد كه به قدر وسع خویش، از آن چیزی بیابد.

جعفر ابراهیمی (شاهد) در این كتاب كوشیده است تا برخی از قصه های شیرین مثنوی معنوی را با زبان ساده و با پرداخت داستانی بازنویسی كند.